W 1841 roku otworzył tu księgarnię i wypożyczalnię książek Samuel Orgelbrand (1810–1868), jeden z najbardziej znanych wydawców w Królestwie Polskim, inicjator 28-tomowej „Encyklopedii Powszechnej” (1858–1868). Był polskim Żydem i zwolennikiem kulturowej asymilacji ludności żydowskiej w społeczeństwie polskim. Kamienica prezentuje czytelne cechy klasycyzmu: symetrię, rytmiczny układ okien, szczyt zwieńczony tympanonem, osiowo usytuowaną sień przejazdową.
Jeden z pierwszych murowanych budynków w XIX-wiecznych Suwałkach. Pełniły tu urząd władze wojewódzkie i gubernialne (1817–1915), lecz sam obiekt był zbudowany jeszcze przed ulokowaniem w Suwałkach siedziby województwa augustowskiego w 1816 roku. Kamienica zachowuje doskonałe proporcje całej 49-metrowej klasycystycznej fasady.
Apteka działa tu od połowy lat 40. XIX wieku, kiedy to kamienicę nabył aptekarz Mikołaj Zawadzki. Później aptekę prowadził jego syn Jan, po nim Bolesław i Romuald Szwejkowscy. Zachowały się meble i sprzęty apteczne oraz fotografie z początku XX wieku. W okresie międzywojennym w budynku mieściła się również znana czytelnia i księgarnia Stefanii i Jadwigi…
W zespole budynków mieściły się od połowy XIX wieku dwa szpitale: katolicki i żydowski. Pracował tu doktor Teofil Noniewicz (1851–1928), lekarz i społecznik. W 1918 roku został prezesem pierwszej w II RP Rady Miejskiej Suwałk. Jego imię nosi obecnie jedna z głównych ulic miasta. Klasycystyczny budynek z lewej strony zaprojektował Józef Górecki, a z prawej…
Do kamienicy, wzniesionej w końcu lat 30. XIX wieku, przeniesiono rosyjski lazaret. Na początku XX wieku Rosjanie zgromadzili w Suwałkach około 10 tysięcy żołnierzy – był to drugi po Warszawie co do wielkości garnizon w Królestwie Polskim. Przed rokiem 1939 mieścił się tu oddział Banku Polskiego. Jedna z bardziej okazałych klasycystycznych kamienic suwalskich. Bogato zdobioną…
Budynek wzniesiony w latach 1912–1913 ze składek społecznych jako siedziba Towarzystwa Oszczędnościowo-Pożyczkowego. Mieścił liczne związki i stowarzyszenia, czytelnię, redakcję „Tygodnika Suwalskiego”, drukarnię, restaurację i resursę obywatelską, od której przyjął zwyczajową nazwę. W 1919 roku w resursie gościł Naczelnik Państwa Józef Piłsudski. Architekturę budynku skomponowano z form historyzujących: renesansu, baroku, klasycyzmu. Obecnie mieści się tu muzeum.
Reprezentacyjny gmach został wzniesiony w latach 1853–1855 (część frontowa) i 1876–1877 (oficyny i pawilon). Do 1939 roku budynek pełnił funkcje sądownicze. W 1955 roku otwarto tu Archiwum Państwowe, które funkcjonuje do dzisiaj. Budynek doskonale wkomponowany w klasycystyczną zabudowę ulicy, dwukondygnacyjny, z wysuniętym ryzalitem zakończonym trójkątnym tympanonem.
Kościół został zbudowany wg projektu Chrystiana Piotra Aignera w latach 1820–1829 w stylu klasycystycznym – z zastosowaniem symetrii, kolumnowego portyku, oszczędnego zdobnictwa. Świątynia była wielokrotnie przebudowywana, w czasie II wojny światowej uległa poważnym zniszczeniom. W 1992 roku papież Jan Paweł II podniósł kościół do godności konkatedry w nowo powstałej diecezji ełckiej.
Na piętrze tej kamienicy w latach 1926–1935 mieszkała rodzina Miłoszów: Aleksander i Weronika z synem Andrzejem, młodszym bratem późniejszego laureata literackiej Nagrody Nobla Czesława Miłosza. Poeta kilkakrotnie odwiedzał Suwalszczyznę w latach 90. XX wieku. Interesująca kamienica klasycystyczna, 9-osiowa, z trójkondygnacyjnym środkowym ryzalitem.